De methode voor het gebruik van brug-aardingsdraad omvat voornamelijk het verzekeren van een betrouwbare verbinding tussen de bruglichamen, een beschermende verbinding tussen de metalen brug en de beschermende geleider en het leggen van een aardingslijn.
Allereerst is de verbinding tussen de bruglichamen de sleutel, die meestal wordt bereikt door middel van een zogenaamde jumperverbinding. Voor een gegalvaniseerde brug is het niet nodig om de beschermende verbindingsgeleider tussen de lichamen te overbruggen, maar er moeten aan elk uiteinde minstens 2 verbindingspunten zijn, die kunnen worden vastgemaakt met anti-losdraaiende moeren of ringen en bouten. Voor niet-gegalvaniseerde bruggen, zoals kabelbruggen die zijn gespoten met brandvertragende verf of gespoten kunststof, moet jumperbescherming worden uitgevoerd. Het aardingsgat wordt niet gespoten of een klein gebied van de verf wordt gebroken om de betrouwbaarheid van het geleidercontactoppervlak te garanderen, of een aardingsklauwpad (doorslagring) wordt gebruikt om de isolatielaag te vernietigen tijdens het aanhaalproces om effectief verbinding te maken met de metalen brug.
Ten tweede zijn er twee hoofdmanieren om de aardingslijn te leggen: de ene is om 25×4 gegalvaniseerd plat staal als aardingslijn over de gehele lengte te leggen en deze te verven met geelgroene verf; de andere is om gegalvaniseerd rond staal van niet minder dan Φ8 voor de aardingslijn over de gehele lengte te leggen. Deze methoden garanderen de effectiviteit en betrouwbaarheid van de aardingslijn.
Ten slotte moet worden opgemerkt dat de behandeling van de brug-aardingslijn aan de volgende punten moet voldoen: Sluit aan het begin en einde (of in het midden, enz.) van de brug de brug aan op de aardingsdraad met een draad om ervoor te zorgen dat er over de gehele lengte van de brug niet minder dan 2 aardingspunten zijn. Deze aardingspunten kunnen aardingsdraden zijn zonder kabellegging, of aardingsklemmen die zijn gereserveerd in de stroomverdeelruimte en stroomingang. De brug zelf voldoet aan de aardingsvereisten, maar kan niet worden gebruikt als aardingsdraad voor andere apparatuur. Als er apparatuur is die geaard moet worden, is het noodzakelijk om een aardingsdraad naar de apparatuur te leggen, zodat de apparatuur op de aardingsdraad kan worden aangesloten. Deze aardingsdraad kan één kern zijn van een kabel met vijf kernen, of een speciale aardingsvlakstaal dat langs de brug is gelegd.